Triple Play
|
| H υπηρεσία Triple Play είναι η εμπορική ονομασία ενός πακέτου υπηρεσιών IP : Internet υψηλών ταχυτήτων, τηλεόραση (Video on Demand ή ζωντανή μετάδοση) και τηλεφωνία (VoIP-Voice over IP). Οι υπηρεσίες αυτές προσφέρονται από παρόχους καλωδιακής τηλεόρασης καθώς και από παρόχους σταθερής τηλεφωνίας. |
|
Η υπηρεσία Triple Play βασίζεται στη στρατηγική της δημιουργίας πακέτων η οποία αποτελεί ειδική περίπτωση της στρατηγικής διαφοροποίησης βάσει διαφορετικών εκδοχών. Ο έντονος ανταγωνισμός στη σταθερή τηλεφωνία έχει οδηγήσει τις τιμές σε χαμηλά επίπεδα. Αποτέλεσμα, πολλοί πάροχοι στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν επιπλέον έσοδα, προτείνουν νέες υπηρεσίες μετάδοσης τηλεοπτικών προγραμμάτων και βίντεο. |
|
Απαραίτητη προϋπόθεση για την παροχή των παραπάνω υπηρεσιών είναι η ύπαρξη μιας ευρυζωνικής σύνδεσης τουλάχιστον 4 Μbps ώστε να μπορεί να αντεπεξέλθει στον όγκο δεδομένων της μετάδοσης των τηλεοπτικών προγραμμάτων. Για αυτόν τον λόγο χρησιμοποιείται πλέον η νέα γενιά ADSL , το ADSL 2+ το οποίο μπορεί να προσφέρει ταχύτητες μέχρι 24Mbps. Παράλληλα βελτιώνεται και η τεχνική συμπίεσης δεδομένων με στόχο την υποστήριξη προγραμμάτων υψηλής ευκρίνειας. Το 2005 εκτιμάται ότι το 27% (48 εκατομμύρια) των νοικοκυριών στην Ευρωπαϊκή Ευρώπη θα έχουν ευρυζωνική πρόσβαση. Αυτός ο αριθμός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2008. H τεχνολογία που υλοποιεί την υπηρεσία Video on Demand δεν είναι καινούργια. Το 1994 η Time Warner δοκίμασε ένα πιλοτικό πρόγραμμα καλωδιακής τηλεόρασης (interactive TV) στην Φλόριντα. Το πιλοτικό πρόγραμμα αφορούσε 4.000 κατοικίες και παρείχε καλωδιακή τηλεόραση με εκατοντάδες κανάλια, online banking και υπηρεσία παραγγελίας πίτσας. Κόστισε τουλάχιστον 100 εκατομμύρια δολάρια και εγκαταλείφθηκε λόγω τεχνικών προβλημάτων και απουσίας ενδιαφέροντος εκ μέρους των χρηστών. |
|
H διάθεση ταινιών μέσω κασέτας ή DVD απαιτεί παραγωγή αντιγράφων και δίκτυο διανομής. Η αναπαραγωγή όπως έχει τονιστεί ενέχει σχεδόν μηδενικό κόστος ενώ το δίκτυο διανομής έχει ένα σημαντικό κόστος για τον πωλητή. Αντιστοίχως, ο αγοραστής έχει κάποιο κόστος καθώς πρέπει να μετακινηθεί μέχρι το σημείο πώλησης ή ενοικίασης για να πάρει στα χέρια του την ταινία. Αντίθετα, η διάθεση αυτών των προϊόντων μέσω αδειών χρήσης από το διαδίκτυο δεν επιβαρύνεται με τα παραπάνω έξοδα καθώς η διαδικασία γίνεται ηλεκτρονικά. Επιπλέον, είναι πιθανόν τα έσοδα από τις ενοικιάσεις να αντικαταστήσουν τα έσοδα των πωλήσεων DVD και κασετών καθώς η ιδιοκτησία μιας ταινίας σε ψηφιακή μορφή δεν θα έχει κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τις επαναλαμβανόμενες ενοικιάσεις π.χ. παιδικών ταινιών – αν βέβαια ακολουθηθεί σωστή τιμολογιακή πολιτική. |
|
Στην Ευρώπη μέχρι το 2005 έχουν εμφανιστεί κάποιες εταιρίες (MLB.TV στη Γερμανία, MaLigne TV στην Γαλλία, Fastweb στην Ιταλία, …) που προσφέρουν στους συνδρομητές τους τη δυνατότητα να παρακολουθούν βίντεο ή δεκάδες τηλεοπτικά κανάλια μέσα από μια ευρυζωνική σύνδεση. Η ίδια σύνδεση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για υπηρεσίες φωνής και δεδομένων. Ενώ, το 2005, υπήρχαν παγκοσμίως 5,2 εκατομμύρια συνδρομητές, το 2008 οι προβλέψεις μιλούν για 42 εκατομμύρια συνδρομητές και για έσοδα 3,7 δισ. δολαρίων. Για παράδειγμα, η θυγατρική της Deutsche Telecom, T-Online, προσέφερε το 2005 στους συνδρομητές ευρυζωνικών συνδέσεων πρόσβαση σε υπηρεσίες Video on Demand. Ο συνδρομητής επέλεγε από το αντίστοιχο μενού, μεταξύ 300 τίτλων, την ταινία που ήθελε να δει, η οποία και προβαλλόταν σχεδόν αυτόματα στο Media Player των Windows. Η χρέωση της ταινίας είτε γινόταν μέσω πιστωτικής είτε μέσω του λογαριασμού τηλεφώνου του χρήστη. Κάποια τεχνικά προβλήματα καθυστέρησης σήματος παρουσιάστηκαν. Ωστόσο, η γενική ποιότητα κρίθηκε ικανοποιητική. Η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων διασφαλίζεται με ειδικό λογισμικό το οποίο εξασφαλίζει την απόδοση του ποσοστού στην κινηματογραφική εταιρία κάθε φορά που μια ταινία «φορτώνεται». Παρόλα αυτά οι κινηματογραφικές εταιρίες διστάζουν να επιτρέψουν την ηλεκτρονική ενοικίαση των ταινιών τους. Οι κινηματογραφικές εταιρίες αντιλαμβάνονται ότι σύντομα οι ηλεκτρονικές ενοικιάσεις θα ανταγωνίζονται τις ενοικιάσεις DVD και κασετών. Αντίστοιχα τα έσοδα των DVD και των κασετών, το 2005, είναι σχεδόν διπλάσια των εσόδων των εισιτηρίων από την προβολή των ταινιών. Προς το παρόν, οι εταιρίες μοιάζουν να αρκούνται στα έσοδα των DVD, ασκούν αυστηρό έλεγχο στη διάθεση των ταινιών για ηλεκτρονική ενοικίαση και μεταθέτουν στο μέλλον τις επενδύσεις σε online πωλήσεις και ενοικιάσεις. Ένα βασικό πρόβλημα για τις κινηματογραφικές εταιρίες είναι ότι η υιοθέτηση της ηλεκτρονικής διανομής θα τους αναγκάσει να αλλάξουν όλο το επιχειρησιακό μοντέλο διανομής των ταινιών. |
|
Την προβολή των ταινιών στις αίθουσες, ακολουθεί προβολή τους στην τηλεόραση από κανάλια που χρεώνουν ανά τηλεοπτικό πρόγραμμα – σύστημα που υπάρχει κυρίως στην Αμερική – καθώς και η προβολή στις πτήσεις των αεροπορικών εταιριών. Στη συνέχεια γίνεται η έκδοση των ταινιών σε DVD και βίντεο και έπεται η προβολή τους από τα συνδρομητικά κανάλια. Τελευταία έρχεται η προβολή τους στην τηλεόραση. Με την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών ενοικιάσεων, η βιομηχανία πρέπει να αλλάξει ξανά το επιχειρησιακό της μοντέλο και να εντάξει μέσα σε αυτό την ηλεκτρονική διάθεση των ταινιών. |
|
Κάποιοι αναλυτές πιστεύουν ότι το 2005 η αγορά δεν είναι ακόμη ώριμη για την υπηρεσία Video on Demand πόσο μάλλον για τo πακέτο triple play. Οι συνδρομητές της T-Online «κατεβάζουν» κατά μέσο όρο 1.000 ταινίες το Σαββατοκύριακο. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι το 2005 οι πάροχοι χάνουν 2.666 € ανά συνδρομητή το χρόνο. Αυτό οφείλεται στην ακριβή υποδομή του δικτύου αλλά επίσης στο ότι το κόστος απόκτησης και διατήρησης των πελατών είναι μεγαλύτερο από τα έσοδα. Από την άλλη πλευρά, το 2005 η Αμερικάνικη Κινηματογραφική Ένωση-MPAA εκτιμά ότι μισό εκατομμύριο παράνομες ανταλλαγές ταινιών γίνονται καθημερινά μέσω δικτύων ανταλλαγής αρχείων Kazaa, Grokster, Morpheus, eDonkey,… Επιπλέον, το 2004, τα ποσοστά της κίνησης του διαδικτύου που αφορούν «κατέβασμα» ταινιών (παρανόμων και νομίμων) ήταν σημαντικά: 23% για τις ΗΠΑ, 35% για την Γερμανία, 33% για την Ιταλία και 26% για τη Γαλλία. Τα αυξημένα ποσοστά της Ευρώπης οφείλονται και στην καθυστέρηση προβολής των ταινιών στις ευρωπαϊκές χώρες σε σχέση με την πρεμιέρα τους στις ΗΠΑ. Εκτός από τις κινηματογραφικές εταιρίες μεγάλο ενδιαφέρον για τη χρήση του διαδικτύου δείχνουν τα τηλεοπτικά κανάλια με πρωτοπόρα τα ειδησιογραφικά κανάλια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν το CNN και το CBS που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για τη μετάδοση ειδήσεων οι οποίες – λόγω μη επάρκειας χρόνου – δεν μεταδίδονται κατά τη διάρκεια των τηλεοπτικών δελτίων. Μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων κάνουν και άλλες εταιρίες όπως η AOL η οποία μετάδωσε μέσω διαδικτύου τις συναυλίες Live 8 καθώς και επιχειρηματικού ενδιαφέροντος προγράμματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι μια από τις εταιρίες που έχει δημιουργήσει ειδική πλατφόρμα Triple Play είναι η Intracom: με την πλατφόρμα Full Service Content Distribution Network-FS-CDN. Η υπηρεσία Triple Play έχει πολλές πιθανότητες να πετύχει σήμερα λόγω:
Παρόλα αυτά, πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι η αγορά δεν είναι ακόμη ώριμη για τις παραπάνω υπηρεσίες. Οι συνδρομητές της γερμανικής T-Online «κατεβάζουν» κατά μέσο όρο 1.000 ταινίες (!) το Σαββατοκύριακο. Ενδεικτικές είναι κάποιες ευρωπαϊκές προσπάθειες:
Στην Ελλάδα, ο αριθμός των συνδρομητών της Nova μόλις ξεπερνά τις 300.000 (3%). Με αυτά τα δεδομένα η βιωσιμότητα στην Ελλάδα της IPTV είναι αμφίβολη. |
Βοηθήστε μας: Πείτε μας τη γνώμη σας για την παραπάνω μελέτη. Μας ενδιαφέρει!Παραγγείλτε το βιβλίο που περιέχει αυτήν τη μελέτη. |